سینه زنی شب اول
#زمینه_شور_واحدروضه_ای 
#شب_هفتم_محرم_علی_اصغر_ع
🎼#سبک_امیرم_ببین 
#باباجون_حلال_کن
🔘🔘🔘🔘
✅بنداول
بابا جون /حلال کن دم اخری تو باباتو 
بابا جون/روی دستای من نزن دست وپاتو
باباجون/دادن با سه شعبه جواب لبا تو
🔘 
تو رفتی/شده مادر ت حیرون از رفتن تو 
تو رفتی/عزیزم چه زود بود علی مردن تو 
عزیزم/دیدم من سر تو روی گردن تو
علی جان  
🔘
علی جان/نیگاکن به حال عجیب وخرابم
نیگاکن/غم حنجرتو چه میده عذابم
علی جان که شرمنده ی مادر تو ربابم
علی جان
🔘
نروای علی همه هست من
نزن دست وپا روی دست من
🔘➖➖➖➖🔘
✅بنددوم
عزیزم/نداری تو از سوز این تشنگی خواب 
عزیزم /ببخش که ندارم برای لبت اب 
عزیزم 
لبای تو تاول زده زیر افتاب 
علی جان
🔘
الهی /نگیره ازم حرمله گلشنم رو 
نگیره /ازم دست گلچین گله دامنم رو 
نگیره /ازم دلخوشی و لالا گفتنم رو
الهی 
🔘
می بوسم /علی عاشقونه زیرحنجرِ تو 
تالبهات /به هم می خوره می میره مادر تو 
الهی /نشه که جدا از تنه تو سر تو
الهی  
🔘
لالایی علی یه لحظه بخواب
بزارمرحمی به قلب رباب(س)
🔘➖➖➖➖➖🔘

✅بندسوم
علی جون/ برا غسلِ تو اصغرم آب ندارم
جای آب/یه چندقطره اشک رو تن تومیبارم
باغمهات/تورو به خدای خودم میسپارم
علی جان
🔘

می بینم/سر نبش قبرت علی بلوا میشه
علی جان سر بردن تو علی دعوا میشه 
به زودی/رو نیزه سر کوچک تو جامیشه
🔘
بابا جون/قرارمن و تو روی نیزه باشه
الهی/که ازهم روی نی سر تو نپاشه
 محاله/سرکوچیک تو روی نیزه جا شه
😭
میترسم علی که پیدات کنن
بانیزه تو روجابه جات کنن

---------------------
#زمزمه_شور_شب_هفتم_محرم

نکن تلظی ای نیلوفر مادر 
آروم جون و قلب مضطر مادر
داری می میری از عطش علی جانم
تو روبروی چشمای تر مادر

از غم و غصه ی تو آکَندم
یه نفس آروم بگیر دلبندم
بخدا منم ندارم شیری...
جای چنگت شده گردنبندم!

لالایی علیِ اصغرم۴

با گریه هات بُردی تاب و تَوون من
آتیش نزن مادر انقد بجون من
معلومه از حال خرابی که داری
میخوای بری پیش بابات بدون من

تو هم از غصه سراپا دردی
انگاری که عزم رفتن کردی
من برات چه آرزوها دارم
قول بده کنار من برگردی

لالایی علیِ اصغرم۴

می مونه داغ تو رو قلب پر خونم
بدون تو مادر آخه نمی تونم
یه کم دیگه تو آغوشم بمون اصغر
این آخرین دیدارمونه می دونم

بعد تو منم میشم آواره
غم میشه سهم دل بیچاره
می دونم که حرمله داغت رو
عاقبت رو جگرم می ذاره

لالایی علیِ اصغرم۴
--------------
زمینه واحد
شب هفتم     ویژه محرم۹۸
ــــــــــــ
✅بند اول

لالا لالا یی      برات میخونم
آروم بخواب ای  شیرین زبونم

بمیرم آب هستُ بهت آبی نمیدن
گمون کنم اینا برات نقشه کشیدن

اصلا نمیشد باورم بی شـــیر بمونی
باگریه هات اینجابرام روضه بخونی

لبات مثه کویر خشک شداست عزیزم
یه قطره آب نیست که روی لبات بریزم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
✅بند دوم

چنگ نزن انقدر      به روی سینم
سخته تو این حال  تورو ببـــینم

مگه گلوت تـــحمل سه شعبه داره
که حرمله تیربه کمون داره میزاره

خودم دیدم حرمله رو که رو به روته
نیگاش نحسش به سفیــــــدیِ گلوته
کی میشه باورش که پیـــش مادر تو
تیر سه شــــــــــعبه بزن به حنجر تو

ــــــــــــــــــــــــــــــــ
✅بندسوم

کبــــــــوتر سر    بریــــدهٔ من 
چه قد کشیدی    به دیدهٔ من

سرتوروی نیزه بندنمـیشه اصلاً ـ ن
بسکه کوچیکه سرت از نیزهٔ دشمن

آرزوم این بود که دومـــــادیتو ببینم
نه اینکه پیش جسم بی سرت بشینم
سری که قدِ سیــــــبه تـیر زدن نداره
رو نیزه ها به هر طـــرف بردن نداره
-----------
السلام علیک یااباعبدالله

شب هفتم
زبانحال به رباب

رباب
توی دلش یه کوهه درده
روی لبش یه آهه سرده
(میگه بچم برمیگرده2)

رباب
گل شما خزونی گشته
لاله ی تو ار غوانی گشته
(اصغرت  آسمونی گشته2)

مگو
اصغرمن آروم جونم
کجاس همون رونق خونم
(برای او نوحه میخونم2)

زبانحال امام حسین علیه السلام به علی اصغرعلیه السلام

علی
مرو سرباز آخر من
قران و ای گل پرپرمن
(لا  لا     ای اصغرمن2)

علی
ای گل نخورده آبم
باغم تو دادی عذابم
(شرمنده ی رویه ربابم2)

علی

خون تو تویه آسمونه
دله بابات ببین چه خونه
(رباب برات لالا میخونه2
----------------------
------------- 
شب هفتم: 
قحط آبه آرزوی ما سرابه 
روی دستا بی رمق طفل ربابه 
ای گل پرپر من (علی اصغر)2 
نکنه دلبر من (علی اصغر)2 
که بری از بر من (علی اصغر)2 
خشکه لبهات گل مضطرم 
اگه میشه بمون در برم 
حق بده من آخه مادرم 
(گل مادر لا لایی علی)3 
 
تو نباشی نمیمونه پر و بالی 
چی کنم من با یه گهواره ی خالی 
چرا چشمات پرآبه (علی لای لای )2 
دل مادر کبابه (علی لای لای)2 
آب تو خیمه سرابه (علی لای لای)2 
موندی تشنه نداری توون 
من بمیرم شدی نیمه جون 
آخه بیشتر پیش من بمون 
(گل مادر لالائی علی)

نحوه شهادت طفل شیر خوار امام حسین و دفن آن باب الحوائج

منبع: الاحتجاج، احمد بن علی طبرسی، ج 2 ص 101

لَمّا قُتِلَ أصحابُ الحُسَينِ عليه السلام وأقارِبُهُ، وبَقِىَ وَحيداً فَريداً لَيسَ مَعَهُ إلَا ابنُهُ عَلِىٌّ زَينُ العابِدينَ عليه السلام، وَابنٌ آخَرُ فِى الرِّضاعِ اسمُهُ عَبدُ اللّه، فَتَقَدَّمَ الحُسَينُ عليه السلام إلي بابِ الخَيمَةِ فَقالَ: ناوِلونى ذلِكَ الطِّفلَ حَتّي اُوَدِّعَهُ! فَناوَلوهُ الصَّبِىَّ، فَجَعَلَ يُقَبِّلُهُ وهُوَ يَقولُ: يا بُنَيَّ، وَيلٌ لِهؤُلاءِ القَومِ إذا كانَ خَصمَهُم مُحَمَّدٌ صلي الله عليه وآله . قيلَ: فَإِذا بِسَهمٍ قَد أقبَلَ حَتّي وَقَعَ فى لَبَّةِ الصَّبِىِّ فَقَتَلَهُ، فَنَزَلَ الحُسَينُ عليه السلام عَن فَرسِهِ، وحَفَرَ لِلصَّبِىِّ بِجَفنِ سَيفِهِ، ورَمَّلَهُ بِدَمِهِ ودَفَنَهُ

ترجمه: هنگامى كه ياران و نزديكان امام حسين عليه السلام كشته شدند، او يكّه و تنها مانْد و كسى جز پسرش على زين العابدين و پسرى ديگر به نام عبد اللّه ـ كه شيرخوار بود ـ با او نبود. حسين عليه السلام به جلوى درِ خيمه آمد و گفت: «آن كودك را به من بدهيد تا با او خداحافظى كنم». آن كودك را به او دادند. كودك را مى بوسيد و مى گفت: «پسركم ! واى بر اين مردم كه طرف دعوايشان محمّد صلى الله عليه و آله است !» گفته شده: در همين حال تيرى آمد و بر گودىِ گلوى كودك نشست و او را كُشت. امام حسين عليه السلام از اسبش فرود آمد و با قبضه شمشيرش گودالى كَند و كودك را با خون آغشته اش در آن دفن كرد.

اگر به من رحم نمی کنید به این طفل رحم کنید

منبع: تذكرة الخواص، سبط این جوزی، ص ٢٥٢

لَمّا رَآهُمُ الحُسَينُ عليه السلام مُصِرّينَ عَلى قَتلِهِ، أخَذَ المُصحَفَ ونَشَرَهُ، وجَعَلَهُ عَلى رَأسِهِ، ونادى: بَيني وبَينَكُم كِتابُ اللّه، وجَدّي مُحَمَّدٌ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله، يا قَومِ! بِمَ تَستَحِلّونَ دَمي؟!... فَالتَفَتَ الحُسَينُ عليه السلام فَإِذا بِطِفلٍ لَهُ يَبكي عَطَشاً، فَأَخَذَهُ عَلى يَدِهِ، وقالَ: يا قَومِ ، إن لَم تَرحَموني فَارحَموا هذَا الطِّفلَ، فَرَماهُ رَجُلٌ مِنهُم بِسَهمٍ فَذَبَحَهُ، فَجَعَلَ الحُسَينُ عليه السلام يَبكي ويَقولُ: اللّهُمَّ احكُم بَينَنا وبَينَ قَومٍ دَعَونا لِيَنصُرونا فَقَتَلونا. فَنودِيَ مِنَ الهَوا: دَعهُ يا حُسَينُ؛ فَإِنَّ لَهُ مُرضِعاً فِي الجَنَّةِ.

ترجمه: وقتى امام حسين عليه السلام ديد كه آنها بر كُشتن او پافشارى مى كنند، قرآنى را گرفت و آن را باز كرد و بر سرش نهاد و ندا داد: «كتاب خدا و نيز جدّم محمّد ، فرستاده خدا، ميان من و شما [ داورى كند] . اى مردم ! براى چه خونم را حلال مى شمريد ؟ ! ...»
سپس امام حسين عليه السلام، به سوى يكى از كودكانش كه از تشنگى مى گريست رفت . او را بر سرِ دست گرفت و گفت: «اى قوم ! اگر بر من رحم نمى كنيد، بر اين كودك رحم كنيد». در اين حال مردى از آنان تيرى به سوى او انداخت و ذبحش كرد. حسين عليه السلام مى گريست و مى گفت: «خدايا ! ميان ما و گروهى كه ما را دعوت كردند تا ما را يارى دهند، امّا ما را كُشتند داورى كن» در اين هنگام از آسمان ندايى رسيد: « ای حسین، او را وا گذار كه در بهشت او را شير مى دهند»

نحوه شهادت حضرت علی اصغر (علیه السلام)

منبع: تذكرة الخواص‏؛ سبط ابن جوزی: ص252

لَمّا رَآهُمُ الحُسَينُ عليه السلام مُصِرّينَ عَلى قَتلِهِ، أخَذَ المُصحَفَ ونَشَرَهُ، وجَعَلَهُ عَلى رَأسِهِ، ونادى: بَيني وبَينَكُم كِتابُ اللّهِ، وجَدّي مُحَمَّدٌ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله، يا قَومِ! بِمَ تَستَحِلّونَ دَمي؟! ... فَالتَفَتَ الحُسَينُ عليه السلام فَإِذا بِطِفلٍ لَهُ يَبكي عَطَشاً، فَأَخَذَهُ عَلى يَدِهِ، وقالَ: يا قَومِ، إن لَم تَرحَموني فَارحَموا هذَا الطِّفلَ، فَرَماهُ رَجُلٌ مِنهُم بِسَهمٍ فَذَبَحَهُ، فَجَعَلَ الحُسَينُ عليه السلام يَبكي ويَقولُ: اللّهُمَّ احكُم بَينَنا وبَينَ قَومٍ دَعَونا لِيَنصُرونا فَقَتَلونا. فَنودِيَ مِنَ الهَوا: دَعهُ يا حُسَينُ؛ فَإِنَّ لَهُ مُرضِعاً فِي الجَنَّة.

ترجمه: وقتى حسين عليه السلام ديد كه آنها بر كُشتن او پافشارى مى‏كنند، قرآنى را گرفت و آن را باز كرد و بر سرش نهاد و ندا داد: «كتاب خدا و نيز جدّم محمّد، فرستاده خدا، ميان من و شما [، داورى كند]. اى مردم! براى چه خونم را حلال مى‏شمريد؟! ...». همچنين حسين عليه السلام، به سوى يكى از كودكانش كه از تشنگى مى‏گريست، رفت. او را بر سرِ دست گرفت و گفت: «اى قوم! اگر بر من رحم نمى‏كنيد، بر اين كودك، رحم كنيد». در اين حال، مردى از آنان، تيرى به سوى او انداخت و ذبحش كرد. حسين عليه السلام مى‏گريست و مى‏گفت: «خدايا! ميان ما و گروهى كه ما را دعوت كردند تا ما را يارى دهند، امّا ما را كُشتند، داورى كن». در اين هنگام، از آسمان، ندايى رسيد: «او را وا گذار اى حسين، كه او را در بهشت، شير مى ‏دهند»

هر چه آمد به سرم، دست به زانو نزدم
جز خداوند، به عمرم به کسی رو نزدم

رو زدم آب بگیرم، پسرم را کشتند
روی دستم گل بی برگ و برم را کشتند

حرمله خیر نبینی، گل من نورس بود
چیدنش تیر نمی‌خواست، نسیمی بس بود

*بلند مرتبه شاهی به زحمت افتاده
برای جرعه‌ی آبی، به منت افتاده*

من از داغت آتش به خلقت کشیدم
در این دشت بسیار محنت کشیدم

(منی که جهان می‌کشد منتم را
از این مردم پست، منت کشیدم)۲

تو بودی و گفتند، خود تشنه مانده
تو بودی و من بار تهمت کشیدم

به قدری که زه را کشید آن کماندار
همان‌قدر من آه حسرت کشیدم

(هم از خواهر تو، هم از حنجر تو
هم از مادر تو، خجالت کشیدم)۲

خودم قبر کندم، خودم خاک کردم
خودم تیر را از گلویت کشیدم

هرگز سه غم ز پیش نگاهم نمی‌رود
رنگ پدر، گلوی تو، لبخند آخرت

تا روی دست خویش پسر را بلند کرد
آهی کشید و آه پسر را بلند کرد

برگشته بود سر به عقب، بس که تشنه بود
از درد تیر حرمله، سر را بلند کرد

وقت برون کشیدن تیرش خیال کن
از روی جسم فاطمه در را بلند کرد

اِسمَع اِفهَم، علی اصغر من
این صدای گرفته‌ی باباست

به تن خسته‌ی من نگاه نکن
روح من هم کنار تو، این‌جاست

بَهر تسکین مادرت ای کاش
به تن خسته‌ی تو جان بدهم

بازوی کوچک و نحیف تو را...
من چگونه تکان‌تکان بدهم؟!

زهرا ندید محسن و گلچین روزگار
گُل چید و فیض دیدنِ بر باغبان نداد

بالای نیزه تازه تو شش ماهه می‌شوی
وقتش رسیده بود که دندان درآوری

داغ رباب تازه شد آن لحظه‌ای که دید
بالا نشست حرمَله در مجلس شراب

حسین...

*

(من می‌خواستم وایسی رُو پای خودت نه روی نیزه
دستامو شبیه گهواره می‌گیرم سوی نیزه

تُو این عالم
به تازه‌عروس پسرمُرده
همه‌ش از این و اون کتک خورده
کی آخه انقدَر می‌خنده؟!

همه‌ش می‌گم
الهی چشم حرمَله کور شده
یا از کنار محمِلم دور شه
یا این‌که چشماشو بِبَنده

تُو بزم مِی، قرار ما
علی بالام، لالا لالا)

بنویسید که اینگونه سرگشته
یک قدم رفته به خیمه دو قدم برگشته

روی برگشت ندارد به حرم برگردد
چه جوابی بدهد بی علی اصغر گشته

یه لحظه هم برا علی از خمیه بیرون نزدم
با حنجرش شد سپرت بچم آخ بچم

آب نداری ولی از خون پاکش می‌کنیم
دل نداریم با هم خاکش می‌کنیم

نه خاک نریز چشماش هنوز بازه حسین
نه خاک نریز می‌بینه چقدر نازه حسین

قول میدم اگه ورق برگرده و علی نمیره
جوری لالایی بخونم حرمله‌‌م گریه‌‌ش بگیره

من می‌خواستم وایسی رو پای خودت، نه روی نیزه
همه دنیامو میدم تو بغلم باشی یه لحظه

به اصرارِ عمّه منم یه خُرده آب خوردم
ببین برای توام آوردم ولی تو روی نیزه‌هایی

بمیرم کاش همین حالا، علی لالا علی لالا

حسین ...

روضه علی اصغر- آپدیت ۱

هرچه آمد به سرم دست به زانو نزدم

یه جمله داره ابی عبدالله روز عاشورا، دل عالم و آدم رو آتیش زده
آقا وقتی بچه رو گرفتن وسط میدون آوردن یه جمله گفتن که اگه برا همین یه جمله جون بدیم جا داره
اینو بی بی زینب میگه
میگه دیدم داداشم داره میگه
"منو علی ابن المصطفی"
فخر زمین و آسمان لنگر زمین و آسمان به التماس افتاده
میفرمان به سر من حسین پسر رسول الله منت بزارین
یه قطره آب به علی ام بدین

برای تر شدن گوشه ی لب اصغر
بلندمرتبه شاهی به التماس افتاد


وقالَ: يا قَومِ ، إن لَم تَرحَموني فَارحَموا هذَا الطِّفلَ
« أمَا تَرَوْنَهُ کَیْفَ یَتَلَظَّی عَطَشاً » ،
اگه به من رحم نمیکنید به این طفل رحم کنید
به خدا علیم داره تلظی میکنه
آبش بدین میمره، آبش ندین میمیره

هرچه آمد به سرم دست به زانو نزدم
جز خداوند، به عمرم به کسی رو نزدم

رو زدم آب بگیرم، پسرم را کشتند
روی دستم پسره محتضرم را کشتند

همه با هم وسط خطبه من خندیدند
نسخه ی کودک بی شیر مرا پیچیدند

حرمله خیر نبینی گل من نورس بود
چیدنش تیر نمی خواست نسیمی بس بود

«امان از دل رباب....»

ای کاش میگفتند:
حسین! آبش نمیدیم .. برش گردون خیمه ...
اما یه مرتبه دید علی یه تکانی خورد، یه نگاه کرد:
«فَذُبِحَ الطِّفلُ مِنَ الاُذُنِ الیَ الاُذُنِ »
گوش تا گوش علی با تیر سه شعبه...
حسین...

رسم صیاد این بود تیری مناسب بهر صید
نه که از بهر گلوی کودک و تیر آهنین

—-

بچّه‌ها دست بابا خونی شده
گمونم شیر‌خواره قربونی شده

عباشو طوری رو اصغر کشیده
گمونم خیلی خجالت کشیده

تا بچه روی دست ابی عبدالله یه تکونی خورد و جون داد
ابی عبدالله عبا رو روی اصغر کشیدن
یه قدم سمت خیمه میرن، یه قدم برمیگردن
آخه با چه رویی بچه رو سمت خیمه ها ببرن
من میگم ابی عبدالله اینجا وسط میدون جان داد.
۱-
بلند مرتبه شاهی به دفن شهزاده
میان خیمه ومیدان به حیرت افتاده
---
۲-
اِسمَع اِفهَم، علی اصغر من
این صدای گرفته‌ی باباست

به تن خسته‌ی من نگاه نکن
روح من هم کنار تو، این‌جاست

----
۳-
روی این دستم تنش
بر روی آن دستم سرش
آه، بفرستم خدا
نعشش را برای مادرش
---
میخوام تو هم امشب هم ناله بشی با من
ناله بزنی همراه مادرش رباب

دَم خیمه مادرت افتاد
توی خیمه خواهرت افتاد
رو دست بابا گُلِ مادر
سرت از پشت سرت افتاد

«علی لای لای- ای علی لای لای»

حالا بزار یه جمله هم از زبون مادرش بگم:

قول میدم
اگه ورق برگرده و علی نمیره
جوری لالایی بخونم
حرمله آتش بگیره

تلاش کردم
حسین ازت بشنوه بابایی
عصای دست نیزه دارایی
بی تو از این زمونه سیرم

من میخواستم وایسی رو پای خودت
نه روی نیزه
همه دنیامو میدم
تو بغلم باشی یه لحظه

من این پایین تو اون بالا
علی بالام علی بابام

حالا ناله بزن همراه مادرش
علی لای لای - علی لای لای


-------------

لالا بر آن که خواب ندارد، چه فایده؟
تسکین بر آنکه تاب ندارد، چه فایده؟

احساس مادری به همین شیر دادن است
آری ولی رباب ندارد، چه فایده