محمد بحر بی پایان رحمت گوهرش زهرا
علی فلک نجات آفرینش لنگرش زهرا

رسول الله می نازد که دارد دختری چون او
کتاب الله می نازد که باشد کوثرش زهرا

به معراج نبوت گر بگیری اوج می بینی
که گردون هاست در این راه و باشد محورش زهرا

خلایق راست قرآن داور و، قرآن از آن بالد
که در تفسیر و در تعبیر باشد داورش زهرا

علی در غزوه ها یار محمد بود و می بودی
در امواج غم و اندوه تنها یاورش زهرا

همای قله قاف ولایت، ملک هستی را
گرفته زیر پر زیرا بود بال و پرش زهرا

درست ام ابیهاگر شود تفسیر می بینی
که هر پیغمبری بود از نخستین مادرش زهرا

سلام حق سلام انبیا بر شخص پیغمبر
سلام شخص پیغمبر به تنها دخترش زهرا

عبور ناقه اش چون روز محشر افتد از محشر
کند محشر به پا محشر که گردد محشرش زهرا

گریزد از قیامت تیره گی تا مرز تاریکی
چو گردد با خدایی نور خود روشنگرش زهرا

ولایت چیست بشنو آسمان کل خوبی ها
که با شد مهر و ماه و آفتاب و اخترش زهرا

محمد جان جان عالم است و هیچ می دانی؟
که باشد جان شیرین در درون پیکرش زهرا

خدا در دیده ی ظاهر نمی گنجد اگر گنجد
به چشم خواجه لولاک باشد مظهرش زهرا

رسول الله را باشد دو قرآن، صامت و ناطق
کتاب صامتش قرآن، کتاب دیگرش زهرا

درود هر زن آزاده و هر مرد آزاده
بر آن بانو که باشد در ولایت رهبرش زهرا

ولایت همچو قرآن محمد جاودانی شد
به یمن همت دخت ولایت پرورش زهرا

محمد حی سرمد را بود پیغمبر خاتم
که در هر عصر و هر نسلاست پیغام آورش زهرا

عبادت سنگرش زهرا نبوت محورش زهرا
ولایت همسرش زهرا امامت مصدرش زهرا

محمد شهر علم و در علی ابن ابیطالب
زهی شهری که باشد زینت بام درش زهرا

درخت سبز توحید و نبوت کیست؟ پیغمبر
امامان شاخه ها و شیعیان برگ و برش زهرا

جز اینم، گر بود ایمان نداردم بهره از ایمان
که دین، هم اولش زهرا بود هم آخرش زهرا

بیا حج ولایت کن، که این حج تا ابد باشد
صفا و مروه و سعی و منی و مشعرش زهرا

علی سنگر نشین جنگ ها بود و عجب دارم
که شد بعد از پیمبر حامی بی سنگرش زهرا

تک تنها کنار آستان خانه پشت در
خدا داند خدا داند چه آمد بر سرش زهرا

غلاف تیغ خصم دون زکار انداخت دستش را
بلی این بود پاداش جهاد اکبرش زهرا

برای یاری حیدر فشاری دید پشت در
که رفت از دست آنجا هم صدف هم گوهرش زهرا

دریغا کز جفای اهل دوزخ پایمال آمد
بهشت وحی و پرپر شد گل نیلو فرش زهرا

گل لبخند روید ز آفتاب حشر ای میثم
اگر بر خلق افتد سایه ای از چادرش زهرا

مگه يادم ميره من بودم و يه گل پر پر
مگه يادم ميره خون آبه ي بال كبــــــــوتر

ديگه راحت شدم از غـــم دنيــــــــــا
راحت از ديدنِ قاتل زهــــــــــــــــرااااا

مگه يادم ميره من بودم و كوچه ي غم ها
مگه یادم میره روی زمین چادر زهرا
مگه يادم ميره دستي سياه كه ميره بالا

مردک پست که عمری نمک حیدر خورد
نعره زد بر سر مادر به غرورم برخورد
ایستادم به نوک پنجه ی پا اما حیف
دستش از روی سرم زد شد و‌ بر مادر خورد
آه زینب تو‌ ندیدی به خدا من دیدم
مادرم خورد به دیوار ولی با سر‌خورد

خونمون این طرفه اینقده رو خاکا نشین
بزار تا گوشوارتو بردارم از روی زمین

مادرم زنده نمیمونه
خدا لعنتت کنه عمر


https://t.me/Diplomatic313

#لطمه_زنی ( خدا لعنتت کنه عمر )
ظهر شهادت
حضرت زهرا سلام الله علیها ۱۴۴۴
با مداحی #حاج_محمد_علی_قاسمی
سه‌شنبه ۶ دی ماه ۱۴۰۱

#حضرت_زهرا_لطمه_زنی
@KhaadimAlHusayn

#شور ( کربلا نتیجه عداوت تو بود )
ایام فاطمیه دوم ۱۴۴۴
با مداحی #حاج_محمد_علی_قاسمی
دوشنبه ۵ دی ماه ۱۴۰۱
سوگوارهٔ حدیث غربت، قم

#امام_حسین_شور
@KhaadimAlHusayn

#مادر۱۸ساله

کسی در سن هجده سالگی پهلو نمی‌گیرد
کسی در خانه اش از مَحرَم خود رو نمی‌گیرد

جوان وقت نشستن از کسی یاری نمی‌خواهد
و تا برخواست از جا دست بر زانو نمی‌گیرد

ولی زهرای من این روز ها یک دست بر پهلو
و دست دیگرش را هم به روی گونه می‌گیرد

نمی بینم که بنشاند به زانو کودکانش را
بغل می گیرد اما یاری از بازو نمی‌گیرد

به دستی میکِشد بر گیسوی طفلان خود شانه
به دست دیگر اما موج را از مو نمی‌گیرد

شاعر: محمدحسین ملکیان

#مهدی_رسولی

می‌میرم برات تو فقط گریه نکن
پیش بچه‌هات تو فقط گریه نکن
می‌خندم برات تو فقط گریه نکن

این اولین باره می‌لرزه دست و پام
این اولین باره که مرگمو می‌خوام
این آخرین باره که می‌بینی حَسَنو
این آخرین باره یه حرفی بزنو

چیزی نشده فقط یه کم
خاکی شده چادر من گریه نکن

چیزی نشده فقط یه کم
سنگین شده سرم حسن گریه نکن

---------
بارون نبارید آسمون
بادی بهت نزد

خورشید مراعاتت نکرد
سوخته تنت چقدر

با احترام خاکت نکرد
آخر بنی‌اسد

از بس که مونده بود تو سینه آه تو
عَمداً عبورمون دادن از قتلگاه تو

خدا می‌دونه که چقدر گوشواره گم شده
رباب داره دق می‌کنه گهواره گم‌ شده
رقیه پیدا شده و دوباره گم شده

#مهدی_رسولی

(باور بکنم یا نکنم قصد سفر کردی
باور بکنم یا نکنم محاله برگردی) ۲

باور بکنی یا نکنی اَبرَمو می‌بارم
باور بکنی یا نکنی من بی‌تو می‌میرم

بگذار بگویمت به فریاد
چون طفل علی به گریه افتاد

بگذار بگویمت به فریاد
مولای سخن به لکنت افتاد

کلمینی
یه کمی حرف بزن علی نمیره
کلمینی
حرف رفتن نزن علی می‌میره

نفس‌های تو به شمارش افتاده
می‌بینی علی رو به خواهش افتاده

تو برای همه گره‌گشا بودی
همدم تو گره به کارش افتاده

باور بکنم یا نکنم قصد سفر کردی
باور بکنم یا نکنم محاله برگردی

باور بکنی یا نکنی من بی تو می‌میرم
باور بکنم یا نکنم همینه تقدیرم

خواهش بکنم یا نکنم دلت به موندن نیست
خواهش بکنم یا نکنم رمق به این تن نیست

خواهش بکنی یا نکنی اَبرَمو می‌بارم
خواهش بکنم یا نکنم می‌ری کَس و کارم

جراحت دلم دوباره سر وا کرد
روزی که خونه رو خون تو دریا کرد

سپرم رو شکست غلاف اون شمشیر
ذوالفقارم ولی فقط تماشا کرد

حالا چه بمونی چه بری من از تو شرمندم
حالا چه بمونی چه بری دیگه نمی‌خندم

حالا چه بمونی چه بری خونه‌ام عزادار
خون تو و خون محسن که روی دیوار

#حسن_خلج

ای نورِ قلب عاشقم، شمع این خانه تویی
زهرا زهرا مرو مرو، لطف كاشانه تویی

ای مرغِ پَر شكسته‌ی افتاده كنج قفس
از فَرط غصه فاطمه، درس ینه مانده نفس

ممنونم اگر نروی ، می‌میرم اگر بروی زهرا مرو
ای نخلِ بریده ثمر، ای مادرِ كشته پسر

#مهدی_رسولی

صدام می‌لرزه
تکون بده دستتو، دست و پام می‌لرزه
ببین تن تموم بچه‌هام می‌لرزه

سَرت شکسته
مگه چجوری زدنت؟ پَرت شکسته

می‌بارم مثل آسمون برات
می‌کشی منو با اشک بی‌صدات

علیه نشسته بالای سرت کَلِمینی
بگو تو کوچه چی اومد به سرت کَلِمینی؟

شبای فاطمیه از غربتت
صورتم کبوده مثل صورتت

#نریمانی

انگار نه انگار ، دیروز همینجا یکی خورد به دیوار
انگار نه انگار ، دیروز یه زن رو زدن بینِ انظار

انگار نه انگار دیروز یه بچه شهید شد با مسمار…
دیروز آتیش امروز غربت فردا اما میرسه منتقم زهرا

#کریمی

ببین می توانی بمانی، بمان
عزیزم تو خیلی جوانی، بمان

تو هم مثل من نیمه جانی، بمان
زمین گیر من آسمانی، بمان

اگر می شود، می توانی، بمان
چه شد با علی همسفر ماندنت؟

چه شد پای حرفِ پدر ماندنت؟
چه شد ماجرایِ سپر ماندنت؟

پس از قصه ی پشت در ماندنت ...
ندارد علی هم زبانی، بمان

بدون تو غم، بی عدد می شود
برای علی بی تو بد می شود

نرو كه غرورت لگد می شود
و این سنگ، سنگ لحد می شود

چه كم دارد این زندگانی؟ بمان
چرا اشك را آبرو می كنی؟

چرا چادرت را رفو می كنی؟
چرا استخوان در گلو می كنی؟

چرا مرگ را آرزو می كنی؟
تو باید غمم را بدانی، بمان

#نریمانی

یادم نمی‌رود همه داد می‌زدند
طوری بزن که علی بی پسر شود

آخ به یک ضربت، دوسیلی خورد زهرا
یکی از ضرب دست و آن یک ز دیوار

#نریمانی

علی رو حلال کن، واسه زخمِ بازو
علی رو حلال کن، واسه دردِ پهلوت

علی رو حلال کن، واسه دستِ بستش
نتونست که بر داره،اون در رو از روت

کاش کوچه‌ای نبود، کاش خانه در نداشت
کاش غربت مرا، هیچکس خبر نداشت

(هرچه ناله میزدم، مادر مرا نزن
بی‌مروّت زبون، باز دست بر نداشت)۲

کاشکی فدک نبود، حرمت نمک نبود
کاش این زمین شوم، از فلک اثر نداشت

****

بابا عمه رو زدند
بابا بابا بابا، شامیا بدن

به جرم اینکه ندارم پدر، زدند مرا
شبیه مادر در پشت در، زدند مرا

ای‌حسین....

می میرم اگر ابولحسن گریه کند
یک کوه غرور پیش من گریه کند
یارب مددی که حیدر آرام شوم
سخت است که مرد پیش زن گریه کند

بود و نبودم زهرا
چرا ورم گرفته بازوت
میریزه خون همش از پهلوت
ترک نشسته روی ابروت
یاس کبودم زهرا
داره می‌سازه حیدر تابوت
چرا می‌خندی تو بر تابوت

امان از دل حیدر

سه ماهه رو می‌گیری
ببین سه ماه ناآرومم
چه پرپری گل معصومم

کنار من بمون خانومم

درد دل من زهرا
دیگه بدون تو با چاهه
نصیب من همیشه آهه
غم نبودن جان کاهه

امان از دلِ زینب ..

خداحافظ ای کوچه های مدینه
خداحافظ ای میخ پهلو و سینه

خداحافظ بستر من خسته
خداحافظ یار خانه نشسته

خداحافظ ای نمازنشسته
خداحافظ گوشواره شکسته

خداحافظ دردبازو و سینه
خداحافظ ای کوچه های مدینه

خداحافظ ای شهر اندوه و کینه
خداحافظ ای چادر خاکی

خداحافظ ای گریه های شبانه
خداحافظ ای شهر پیغمبر

خداحافظ ای نخل های مدینه
خداحافظ ای خانه ی مهروصفا

خداحافظ غریب مدینه خداحافظ علی

دارد شادی به خانه اش
قنفذ از رفتن تو😭
مُردم مُردم به هر نفس
من از جان کندن تو

ای بانوی لاغر من
برخیز و بشین بر من
ای یاس من مرو

ممنونم اگر نروی
میمیرم اگر بروی
زهرا مرو مرو

زهراجان
هرکجا بیند قنفذ، سلامم میکند😭
این سلامش از هزاران زخم کاری بدتر است

در دل آتش تنفر مانده است
رد پاها روی مادر مانده است😭

در بسترت به چشم من انگار زینبی😭
آدم سه ماهه این همه لاغر نمی شود