امشبی را شه دین در حرمش مهمان است مکن ای صبح طلوع
عصر فردا بدنش زیر سم اسبان است مکن ای صبح طلوع

امشب شه دین به خیمه گاه است
فردا به میان قتلگاه است
امشب علم به دست علمدار کربلاست
فردا تنش به علقمه در خون شناور است

از وقتی که به کام من ، یه ذره تربتت نشست
دست خودم نبود تویِ دلم محبتت نشست

عمری از اون روز تا حالا ، گریه می کنم ...
تا نبریم به کربلا ، گریه میکنم ...

گریه میکنم ...
تو اشک بده منم برات ، گریه می کنم ...
بارون میشم روی لبات ، گریه می کنم ...
برات قتیل العبرات ، گریه می کنم ...

« حسین وای ...»

یه وقتی عذرمو نخوای ، درسته که خیلی بدم
به درد هیچی نخورم ، سینه زنی که بلدم

با یا حسین با زینبا ، سینه میزنم ...
با ضربِ نعل مرکبا ، سینه میزنم ...

سینه میزنم ...
تا سینه ام بشه کبود ، سینه میزنم ...
به یاد مقتل از وجود ، سینه میزنم ...
که شمر رو سینۀ تو بود ، سینه میزنم...

« حسین وای ... »

اینا همش کار دله ، اگه کبوده بدنم
با لَاطِمَاتِ الْخُدُودِت من چرا لطمه نزنم؟

به یاد مادر به صورتم ، لطمه میزنم ...
بر خورده بد به غیرتم ، لطمه میزنم ...

لطمه میزنم ...
از بین کوچه تا حرم ، لطمه میزنم ...
من ارثِ زینب میبرم ، لطمه میزنم ...
فقط نه اینجا محشرم ، لطمه میزنم ...

« حسین وای ... »

فرازهایی از مقتل حضرت سید الشهدا بر اساس نقل سید بن طاووس در لهوف

ثُمَّ إِنَّ شِمْرَ بْنَ ذِی الْجَوْشَنِ حَمَلَ عَلَى فُسْطَاطِ الْحُسَیْنِ فَطَعَنَهُ بِالرُّمْحِ ثُمَّ قَالَ عَلَیَّ بِالنَّارِ أُحْرِقُهُ عَلَى مَنْ فِیهِ فَقَالَ لَهُ الْحُسَیْنُ ع یَا ابْنَ ذِی الْجَوْشَنِ أَنْتَ الدَّاعِی بِالنَّارِ لِتُحْرِقَ عَلَى أَهْلِی أَحْرَقَکَ اللَّهُ بِالنَّارِ وَ جَاءَ شَبَثٌ فَوَبَّخَهُ فَاسْتَحْیَا وَ انْصَرَفَ. قَالَ الرَّاوِی:وَ قَالَ الْحُسَیْنُ ع ابْغُوا لِی ثَوْباً لَا یُرْغَبُ فِیهِ أَجْعَلْهُ تَحْتَ ثِیَابِی لِئَلَّا أُجَرَّدَ مِنْهُ فَأُتِیَ بِتُبَّانٍ فَقَالَ لَا ذَاکَ لِبَاسُ مَنْ ضُرِبَتْ عَلَیْهِ الذِّلَّةُ فَأَخَذَ ثَوْباً خَلَقاً فَخَرَقَهُ وَ جَعَلَهُ تَحْتَ ثِیَابِهِ فَلَمَّا قُتِلَ ع‏جَرَّدُوهُ مِنْهُ ثُمَّ اسْتَدْعَى الْحُسَیْنُ ع بِسَرَاوِیلَ مِنْ حِبَرَةٍ فَفَرَزَهَا وَ لَبِسَهَا وَ إِنَّمَا فَرَزَهَا لِئَلَّا یُسْلَبَهَا فَلَمَّا قُتِلَ ع سَلَبَهَا بَحْرُ بْنُ کَعْبٍ لَعَنَهُ اللَّهُ وَ تَرَکَ الْحُسَیْنَ ص مُجَرَّداً فَکَانَتْ یَدَا بَحْرٍ بَعْدَ ذَلِکَ تَیْبَسَانِ فِی الصَّیْفِ کَأَنَّهُمَا عُودَانِ یَابِسَانِ وَ تَتَرَطَّبَانِ فِی الشِّتَاءِ فَتَنْضَحَانِ دَماً وَ قَیْحاً إِلَى أَنْ أَهْلَکَهُ اللَّهُ تَعَالَى.قَالَ وَ لَمَّا أُثْخِنَ الْحُسَیْنُ ع بِالْجِرَاحِ وَ بَقِیَ کَالْقُنْفُذِ طَعَنَهُ صَالِحُ بْنُ وَهْبٍ الْمُرِّیُّ عَلَى خَاصِرَتِهِ طَعْنَةً فَسَقَطَ الْحُسَیْنُ ع عَنْ فَرَسِهِ إِلَى الْأَرْضِ عَلَى خَدِّهِ الْأَیْمَنِ وَ هُوَ یَقُولُ بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ عَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ ص.قَالَ الرَّاوِی:وَ خَرَجَتْ زَیْنَبُ مِنْ بَابِ الْفُسْطَاطِ وَ هِیَ تُنَادِی وَا أَخَاهْ‏ وَا سَیِّدَاهْ وَا أَهْلَ بَیْتَاهْ لَیْتَ السَّمَاءَ أَطْبَقَتْ عَلَى الْأَرْضِ وَ لَیْتَ الْجِبَالَ تَدَکْدَکَتْ عَلَى السَّهْلِ. قَالَ وَ صَاحَ شِمْرٌ بِأَصْحَابِهِ مَا تَنْتَظِرُونَ بِالرَّجُلِ قَالَ وَ حَمَلُوا عَلَیْهِ مِنْ کُلِّ جَانِبٍ فَضَرَبَهُ زُرْعَةُ بْنُ شَرِیکٍ عَلَى کَتِفِهِ الْیُسْرَى وَ ضَرَبَ الْحُسَیْنُ ع زُرْعَةَ فَصَرَعَهُ وَ ضَرَبَهُ آخَرٌ عَلَى عَاتِقِهِ الْمُقَدَّسِ بِالسَّیْفِ ضَرْبَةً کَبَا ع بِهَا لِوَجْهِهِ وَ کَانَ قَدْ أَعْیَا وَ جَعَلَ یَنُوءُ وَ یُکِبُّ فَطَعَنَهُ سِنَانُ بْنُ أَنَسٍ النَّخَعِیُّ فِی تَرْقُوَتِهِ ثُمَّ انْتَزَعَ الرُّمْحَ فَطَعَنَهُ فِی بَوَانِی صَدْرِهِ

ترجمه:
پس از آن شمر بن ذى الجوشن به خیمه‏هاى حسین علیه السّلام حمله کرد و گفت: آتش به من دهید تا خیمه‏ها را با هر کس که در آن است به آتش کشم.حسین علیه السّلام فرمود: «فرزند ذى الجوشن! تو آتش را خواستى تا اهلم را آتش زنى، خدا تو را در آتش بسوزاند».شبث آمد و امام او را نکوهید و او شرمنده بازگشت.راوى گوید: حسین علیه السّلام فرمود: (ایتونی بثوب لا یرغب فیه أجعله تحت ثیابی، لئلّا أجرّد منه)، «پیراهن کهنه‏اى به من دهید تا زیر لباسم پوشیده مرا از آن برهنه نکنند».پیراهن تنگى آورده شد، فرمود: «این نه، زیرا این لباس اهل ذلّت است».بعد پیراهن کهنه‏اى را بگرفت و پاره‏اش کرد و زیر لباسش پوشید و بعد از شهادت وى را از آن هم برهنه کردند و بردند.بعد امام علیه السّلام شلوارى حبرى بخواست و آن را جدا جدا و تقطیع نموده و پوشید، و بدین ترتیب آن را از حیّز انتفاع بیرون کرد و سوراخش نمود تا از بدنش نربایند، ولى ‏بعد از شهادتش بحر بن کعب آن را ربود و حسین علیه السّلام را برهنه گذارد.بعد از عاشورا، دو دست بحر بن کعب در تابستانها چون دو تکّه چوب خشک، خشک شده و در زمستانها در حالى که دو دست او مرطوب بود از آن چرک و خون جارى مى‏گردید تا آن که خدا هلاکش فرمود.چون جراحات زیاد بر حسین علیه السّلام وارد گردیده و چون خارپشت «۱» باقى ماند، ملعونى خبیث به نام صالح بن وهب المزنى لعنة اللَّه علیه، ضربتى سخت با نیزه بر تهیگاه امام زد که حسین علیه السّلام از آن ضربت از روى اسب بر گونه راست بر زمین فرود آمد «۲» بعد برخاست، صلوات اللَّه علیه.راوى گوید: زینب علیها السّلام از در خیمه بدر آمد و ندا مى‏کرد: واى برادرم، واى سیّدم، و اى اهل بیتم، کاشکى آسمان بر زمین فرود آمدى، و اى کاش کوهها در بستر هامون فرو پاشیدى.شمر به لشکر بانگ زد: در باره این مرد به انتظار چه هستید؟ بعد از هر سوى به امام حمله کردند.زرعة بن شریک- لعنة اللَّه علیه- ضربه‏اى بر کتف چپ امام زد، امام نیز ضربه‏اى بر او وارد کرد که هلاک شد.دیگرى با شمشیر ضربه‏اى بر دوش امام وارد آورد که امام به چهره بر زمین افتاد و بعد از این ضربت به زحمت مى‏نشست و بر روى زمین افتاد و خیزان می ‏رفت.

افتاده بین قتلگاه تو چنگ کینه سپاه

نداره دیگه جون پناه پناه عالم

باور نداره زینب اما داره میبینه

رو سینه داداشش شمر لعینِ

بالای گودال هی میره از حال

پیر شده زینب قد هزار سال

سالار زینب

فریاد واویلا حسین رحمی به حال ما حسین

زینب شده تنها حسین بی یار و مَحرَم

خوب شد ندیدی اتیش به چادرم رسیده

سپاه کوفیا تا حرم رسیده

پاشو که زینب با این شرافت باید بپوشه رخت اسارت

نمیشه باورم تویی ایا برادرم تویی

حسین مادرم تویی ای خفته در خون

دونه دونه میبوسم اعضاء پیکرت رو

پیدا نکردم اما داداش سرت رو

ای پاره پیکر خدا نگهدار

هستی خواهر خدا نگهدار

سالار زینب

از آب هم مضايقه کردند کوفيان
خوش داشتند حرمت مهمان کربلا
بودند ديو و دد همه سيراب و مي مکيد
خاتم ز قحط آب سليمان کربلا
زان تشنگان هنوز به عيوق مي رسد
فرياد العطش ز بيابان کربلا
آه از دمي که لشگر اعدا نکرد شرم
کردند رو به خيمه سلطان کربلا

#امام_حسین_شهادت
#عاشورا
#قتلگاه

برای دلخوشی نوکران این درگاه
دروغ روضه بخوانم دروغ بسم الله

دروغ روضه بخوانیم شمر آبش داد
سنان رسید ولی با ادب جوابش داد

دروغ روضه بخوانیم دست و پا نزده
حسین، فاطمه را تشنه لب صدا نزده

دروغ روضه بخوانیم سر بریده نشده
دروغ روضه بخوانیم زیر و رو نشده

دروغ روضه بخوانیم حرف بد نزده
شبیه فاطمه اصلا به او لگد نزده

#محسن_عربخالقی

@raziolhossein

و الشّمر جالسٌ نفس انبیا گرفت
خورشید تیره گشت و دوباره هوا گرفت

دارد تمام عرش خدا می خورد زمین
و الشمر جالسٌ همه عالم عزا گرفت

والشمر جالسٌ همه جا زیر و رو شده
خنجر به روی حنجر آقای ما گرفت

و الشمر جالسٌ تن صد چاک روی خاک
و الشمر جالسٌ نفس مصطفی گرفت

زهرا کنار گودی گودال آمده
و الشمر جالسٌ دل خیرا لنسا گرفت

و الشمر جالسٌ سر او را گرفت و بعد …
زینب به روی تل دم وا احمدا گرفت

زینب به روی تل به سر و سینه می زند
آنقدر ناله زد نزنیدش, صدا گرفت

#ناحیه مقدسه

أَلسَّلامُ عَلَى الْمُرَمَّلِ بِالدِّمآءِ، أَلسَّلامُ عَلَى الْمَهْتُوکِ الْخِبآءِ
سلام بر آن آغشته به خون ، سلام بر آنکه (حُرمَتِ) خیمه گاهش دریده شد

أَلسَّلامُ عَلَى الْجُیُوبِ الْمُضَرَّجاتِ ، أَلسَّلامُ عَلَى الشِّفاهِ الذّابِلاتِ ، أَلسَّلامُ عَلَى النُّفُوسِ الْمُصْطَلَماتِ ،
سلام بر آن گریبان هاى چـاک شده، سلام بر آن لب هاى خشکیده، سـلام بر آن جان هاى مُستأصل و ناچار ،


أَلسَّلامُ عَلَى الاَْرْواحِ الْمُخْتَلَساتِ ، أَلسَّلامُ عَلَى الاَْجْسادِ الْعارِیاتِ ، أَلسَّلامُ عَلَى الْجُسُومِ الشّاحِباتِ،
سـلام بر آن ارواحِ (از کالبد) خارج شده ، سلام بر آن جسـدهاى عـریان و برهـنه ، سـلام بر آن بدن هاى لاغر و نحیف


أَلسَّلامُ عَلَى الدِّمآءِ السّآئِلاتِ ، أَلسَّلامُ عَلَى الاَْعْضآءِ الْمُقَطَّعاتِ، أَلسَّلامُ عَلَى الرُّؤُوسِ الْمُشالاتِ،
سلام بر آن خون هاى جارى ، سلام بر آن اعضاىِ قطعه قطعه شده ، سلام بر آن سرهاىِ بالا رفته (بر نیزه ها)،

أَلسَّلامُ عَلَى النِّسْوَةِ الْبارِزاتِ، أَلسَّلامُ عَلى حُجَّةِ رَبِّ الْعالَمینَ،
سلام برآن بانوانِ بیرون آمده (از خیمه ها)، سلام بر حجّتِ پروردگارِجهانیان،

أَلسَّلامُ عَـلَى الاَْبْدانِ السَّلیبَةِ،
سلام بر آن بدن هاى برهـنه شده،

أَلسَّلامُ عَلَى الْمُجَدَّلینَ فِى الْفَلَواتِ،
سلام بر آن به خاک افتادگان در بیابان ها،


أَلسَّلامُ عَلَى النّازِحینَ عَنِ الاَْوْطانِ،
سلام بر آن دور افتادگان از وطن ها،


أَلسَّلامُ عَلَى الْمَدْفُونینَ بِلا أَکْفان ،
سلام بر آن دفن شدگـانِ بدون کفن،


أَلسَّلامُ عَلَى الرُّؤُوسِ الْمُفَرَّقَةِ عَنِ الاَْبْدانِ،
سلام بر آن سرهاى جدا شده از بدن،
أَلسَّلامُ عَلى مَنْ نُکِثَتْ ذِمَّـتُهُ،
سلام بر آن کسى که عهد و پیمانش شکسته شد،


أَلسَّلامُ عَلى مَنْ هُتِکَتْ حُرْمَتُهُ،
سلام بر آن کسى که پرده حُرمَتش دریده شد،


أَلسَّلامُ عَلى مَنْ اُریقَ بِالظُّـلْمِ دَمُهُ،
سلام برآن کسى که خونش به ظلم ریخته شد،


أَلسَّلامُ عَلَى الْمُغَسَّلِ بِدَمِ الْجِراحِ،
سلام برآنکه با خونِ زخم هایش شست و شو داده شد،


أَلسَّلامُ عَلَى الْمُجَـرَّعِ بِکَأْساتِ الرِّماحِ
سلام بر آنکه از جام هاى نیزه ها جرعه نوشید،


أَلسَّلامُ عَلَى الْمُضامِ الْمُسْتَباحِ،
سلام بر آن مظلومى که خونش مباح گردید،
أَلسَّلامُ عَلَى الْمَنْحُورِ فِى الْوَرى،
سلام بر آنکه در ملأ عام سرش بریده شد،


أَلسَّلامُ عَلى مَنْ دَفَنَهُ أَهْـلُ الْقُرى،
سلام بر آنکه اهل قریه ها دفنش نمودند،


أَلسَّلامُ عَلَى الْمَقْطُوعِ الْوَتینِ،
سلام بر آنکه شاهرَگش بریده شد،
أَلسَّلامُ عَلَى الْمُحامی بِلا مُعین،
سلام بر آن مدافعِ بى یاور،



أَلسَّلامُ عَلَى الشَّیْبِ الْخَضیبِ،
سلام بر آن مَحاسنِ بخون خضاب شده،


أَلسَّلامُ عَلَى الْخَدِّ التَّریبِ،
سلام بر آن گونه خاک آلوده،



أَلسَّلامُ عَلَى الْبَدَنِ السَّلیبِ،
سلام بر آن بدنِ جامه به غنیمت رفته ،



أَلسَّلامُ عَلَى الثَّغْرِ الْمَقْرُوعِ بِالْقَضیبِ،
سلام بر آن دندان هایی که با چوب خیزران زده شده ،


أَلسَّلامُ عَلَى الرَّأْسِ الْمَرْفُوعِ،
سلام برآن سرِ بالاى نیزه رفته،


أَلسَّلامُ عَلَى الاَْجْسامِ الْعارِیَةِ فِى الْفَلَواتِ،تَنْـهَِشُهَا الذِّئابُ الْعادِیاتُ، وَ تَخْتَلِفُ إِلَیْهَا السِّباعُ الضّـارِیاتُ،
سلام بر آن بدن هاى برهنه و عریانى که در بیابان ها(ىِ کربلاء) گُرگ هاى تجاوزگر به آن دندان مى آلودند، و درندگان خونخوار بر گِردِ آن مى گشتند،


———————————————————————————-

فَجاهَدْتَهُمْ بَعْدَ الاْیعازِ لَهُمْ الاْیعادِ إِلَیْهِمْ ،
پس تو نیزباآنان به جهاد برخاستى پس ازآنکه(حقّ را)به آنان گوشزد نمودى آنها رابه عـذابِ الهى تهدید نمودى،


وَ تَأْکیدِ الْحُجَّةِ عَلَیْهِمْ ،
و حجّت را بر آنها مؤکّد فرمودى،


فَنَکَثُوا ذِمامَک َ وَ بَیْعَتَک َ ،
ولى عهد و پیمان وبیعت تو را شکستند،


وَ أَسْخَطُوا رَبَّک َ وَ جَدَّ ک َ ،
و پروردگار تو جدّت را بخشم آوردند


وَ بَدَؤُوک َ بِالْحَرْبِ ،
و با تو ستیز آغازیدند،

فَثَبَتَّ لِلطَّعْنِ وَالضَّرْبِ ،
پس توبه جهت زد و خورد و پیکار استوار شدى،
وَ طَحَنْتَ جُنُودَ الْفُـجّارِ ،
ولشکریان فاجر راخورد و آسیا نمودى،


وَاقْتَحَمْتَ قَسْطَلَ الْغُبارِ ،
ودرگَرد وغُبار ِنبرد فرو رفتى،


مُجالِداً بِذِى الْفَقارِ ، کَأَنَّک َ عَلِىٌّ الْمُخْتارُ ،
وچنان با ذوالفقار جنگیدى، که گویا علىّ مرتضى هستى،



فَلَمّا رَأَوْک َ ثابِتَ الْجاشِ، غَیْرَ خآئِف وَ لا خاش ، نَصَبُوا لَک َ غَوآئِلَ مَکْرِهِمْ ،
پس چون تورابا قلبى مطمئن، بدون ترس و هراس یافتند، شرورِ مکر و حیله شان رابرتو برافراشتند


وَ قاتَلُوکَ بِکَیْدِهِمْ وَ شَرِّهِمْ،
واز درِ نیـرنگ و فساد باتو قتال نمودند،

عمریست به خوان تو نمک گیر شدم
هر شب سر سفره تو من سیر شدم

هرکس به رهی جوانی خود طی کرد
من هم در خانه شما پیر شدم

شیعتی مَهْما شَرِبْتُم ماءِ عَذْبٍ فاذکرونی

(شیعیان من! هنگامی که آب گوارا نوشیدید، مرا یاد کنید)

اَوْ سَمِعْتُم بِغَـــــریبٍ اَوْ شَهیدٍ فَانْدُبُونی

(ویاهنگامی که ازغریبی یا شهیدی خبری شنیدید، برمن ندبه کنید)

فـَاَنا السِّبْطُ الَّذی مِنْ غَیْرِ جُــرْمٍ قَتِلُونی

(من، نواده [پیامبر] هستم که مرا بی گناه کشتند)
وَ بِجَرد الخَیْـلِ بَعْد القَتْلِ عَمْداً سَحِقُونی

(و پس از آن از روی عمد، مرا پایمال سم اسبان کردند)

لَیْتَکُم فی یَوْمِ عاشــورا جمیـعاَ تَنْظُرونی

(ای کاش، همگی در روز عاشورا بودید و می‌دیدید)

کَیْفَ اِسْتَسْقی لِطِفْـلی فَاَبوا اَن یّرْحَمُونی

(که چگونه برای کودک خردسالم،آب خواستم و آنان رحم نکردند)

وسقوه سهم بغــــی عوض الماء المعین

(و به جای آب، با تیر جفا او را سیراب کردند)

یا لرزئ مصاب هدّ ارکان الحجون

(وه! چه فاجعه غم انگیز و دردناک که براثر آن کوه‌های بلند مکه به لرزه درآمد.)

ویلهم قد جرحوا قلب، لرسول الثقلین

(وای بر آنها که با این کار خود، قلب مبارک رسول را جریحه دار کردند)

فالعنواهم ماستطعتم شیعتی فی­کل حین

(ای شیعیان من هرچه توان دارید درهر زمان آنها را لعنت کنید)

غیر از این خاک بلاکَش، وطنی نیست تو را
جز سنان و نی و خنجر، چمنی نیست تو را

گفتم از خاتم انگشت تو را بشناسم
تو که انگشت نداری، یمنی نیست تو را

تو پس از قتل حسن، گفتی غارت زده ام
حال غارت شده ای، پیرهنی نیست تو را

استخوان های تنت مثل دلت نرم شده
جز من و مادرمان، سینه زنی نیست تو را

بسکه اسب از بدنت رد شده چون خاک شدی
تا رسیدم به تو دیدم، بدنی نیست تو را

بوریا بود بهانه، که بدن جمع شود
ورنه جز خاک بیابان، کفنی نیست تو را

ﺑﯽ ﺣﯿﺎﯾﯽ ﻧﯿﺰه ای در دﺳﺖ در ﮔﻮدال ﻣﯽ رﻓﺖ
وای اﮔﺮ آن ﻧﯿﺰه را آﻗﺎی ﻋﻄﺸﺎن ﺧﻮرده ﺑﺎﺷﺪ...

روایت سفارش حضرت زهرا به ابن اصدق اینگونه روضه خواندن:

ایها العینان فیضا•••واستهلا لا تغیضا
لم ٱمرضه فأسلو... لا ولا کان مریضا


‌ای دو چشم اشک ببارید و به شدت گریه کنید و خشک نشوید.

فرزند من مریض نبود (بر اثر بیماری از دنیا نرفت) این را سؤال کنید و قبل از این واقعه نیز بیمار نبود.

راحت کشتنت
آروم آروم طی چند ساعت کشتنت
سر فرصت تو رو با دقت کشتنت
راحت کشتنت
چقدر غریبی تو
غریب کشتنت
مظلوم مظلوم مظلوم ای حسین جان
****
کم کم کشتنت
واسه گندم ری دِرهم کشتنت
خواهرت نمیشناخت
مبهم کشتنت
کم کم کشتنت
همه لشکر اومدن
با هم کشتنت
مظلوم مظلوم مظلوم ای حسین جان
****
با صبر کشتنت
تو رو با قصد ثواب
کامل کشتنت
بی هوا زدن
چه نا غافل کشتنت
چند تا بی مروتِ
قاتل کشتنت
مظلوم مظلوم مظلوم ای حسین جان
****
آخر کشتنت
پیش چشم زینب و
مادر کشتنت
کینه داشتن از بابات
حیدر کشتنت
از چیزی که فکرمه
بدتر کشتنت
مظلوم مظلوم مظلوم ای حسین جان
****
یارالی حسین خسته ای بی رمقی بی حالی حسین
تک و تنها وسط گودالی حسین
جای نعله رو تنت پامالی حسین
مظلوم مظلوم مظلوم ای حسین جان
****
عطشانی حسین داره خون میریزه از پیشانی حسین
بین این همه شهید عریانی حسین
روی نی تو قاری قرآنی حسین
مظلوم مظلوم مظلوم ای حسین جان

#مقتل

اربابِ من و تو از جنگیدن خسته شد

"  فَوَقَفَ یَسْتَرِیحُ سَاعَةً وَ قَدْ ضَعُفَ عَنِ الْقِتَال"
خسته شد آقا
"فَبَیْنَا هُوَ وَاقِفٌ "
همین که ایستاده
"إِذْ أَتَاهُ حَجَرٌ فَوَقَعَ عَلَى جَبْهَتِه"
سنگی به پیشانیِ ابی عبدالله خورد
"فَأَخَذَ الثَّوْبَ لِیَمْسَحَ الدَّمَ عَنْ جَبْهَتِهِ"
این پیراهن عربی رو بالا زد، خونِ پیشانی رو پاک کنه
"فَأَتَاهُ سَهْمٌ مَسْمُومٌ لَهُ ثَلَاثُ شُعَبٍ فَوَقَعَ عَلَى قَلْبِه"
یه تیر سه شعبه به قلبِ مبارک خورد... حضرت فرمود:
"بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ عَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اللَّه"...

*هر کاری کرد ابی عبدالله تیر رو از جلو در بیاره نشد
"ثُمَّ أَخَذَ السَّهْمَ فَأَخْرَجَهُ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِهِ فَانْبَعَثَ الدَّمُ کَأَنَّهُ مِیزَابٌ"


--------


نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت
نه سیدالشهدا بر جدال طاقت داشت

هوا زجور مخالف چو قیر گون گردید
عزیز فاطمه از اسب … سرنگون گردید

بلندمرتبه شاهی ز صدرِ زین افتاد
اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد

امام باقر میگن اسب حضرت هی دور‌ آقا می‌چرخه هی سر و گردن خودش رو‌خپن آبی عبدالله آغشته می‌کنه و هی میگه :
الظلیمه الظلیمه من امه قتلت ابن بنت نبیها

صیحه کنان و شیعه زنان اومد سمت خیمه ها
تا زنان حرم نگاهشون به این اسب بی صاحب، زین واژگون،آغشته به خون افتاد، بیرون دویدند:

خرجن من الخدور، ناشرات الشعور، علی الخدود لاطمات و للوجوه سافرات، و بالعویل داعیات، و بعد العز مذللات، الی المصرع الحسین، مبادرات.

به صورت هاشون لطمه میزنن، موی پریشان کردند، به سرو‌سینه میزنن.

ام کلثوم ناله میزنه:
وامحداه،‌واابتاه، واسیداه، واجعفراه، واحمزتاه، هذا الحسین بالعرا، صریع بکربلا.


-----------

زینب دلش تاب نیاورد اومد بالای گودی قتلگاه دیدعمر سعد با یه عده دارن عزیز دلشون هدف تیر و شمشیر و نیزه و‌ سنگ قرار میدن.

اومدن جلو بی بی یه ناله ای کشیدن، فرمودند:
ایقتل ابوعبدالله و‌انت تنظر الیه
روش رو از بی بی گردوند

بار‌ دوم بی بی ناله زدن:
و یحکم اما فیکم مسلم
باز هم کسی جواب زینب رو‌ نداد.

یه جمله داره مقتل جون منو آتیش زده:
عمر سعد وقتی اضطراب زینب رو‌دیدم دستور داد:
انزلوا الیه و‌ اریحوه
همه وارد گودی قتلگاه بشین کار حسین رو تمام کنین.

ﺑﯽ ﺣﯿﺎﯾﯽ ﻧﯿﺰه ای در دﺳﺖ در ﮔﻮدال ﻣﯽ رﻓﺖ
وای اﮔﺮ آن ﻧﯿﺰه را آﻗﺎی ﻋﻄﺸﺎن ﺧﻮرده ﺑﺎﺷﺪ...

---------

مقتل میگه ۴۰‌نفر چکمه دار و شمشیر دار ریختن تو‌ گودال، روی سینه ابا عبدالله

لذا امام زمان توی ناحیه مقدسه میگن:
بالانقباض والانبساط شمالک و یمینک

یعنی این نامردا بر سینه شریف و مبارک تو‌پا میگذاشتن در حالی که در حال احتضار بودی و بر روی پیشانی مبارکت عرق مرگ نشسته بود.
دست های مبارکت در حرکت بودند، یکی در انقباض و یکی در انبساط دست و پا می‌زدی.

تدیر طرفا خفیا الی رحلک‌ و بیتک
چشم هایت رو به روی خیمه ها و اهل بیت و‌عیالت برمیگرداندی و به اون ها نگاه میکردی.
-----------


آخر سر از بین همه شمر پیشی گرفت، وارد گودی قتلگاه شد.
آخ بمیرم و این بخش مقتل رو نخونم.
و رکب علی صدره
یه لگدی به ابی عبدالله زد.
و الشمرجالس علی صدره
مولف سیفه علی نحره
قابض علی شیبته بیده

با یه دست محاسن شریفش را گرفته با دست دیگر ۱۲ ضربه...

-----------


در حدیثی از امام صادق روایت شده که وقتی اون‌ملعون روی سینه ی ابی عبدالله نشست، خدا به ملک‌الموت امر کرد روح این مظلوم رو قبضه نما.

ملک الموت گفت از کجا شروع کنم این که جای سالمی در بدن ندارد.
خطاب رسید ساکت باش من خودم‌ حسین رو قبض روح میکنم به ید قدرت خود.

بعد از بطن عرش دیدن ندا رسید این آیات تلاوت میشد:

یا ایتها النفس المطمئنه
ارجعی الی ربک راضیه مرضیه
فادخلی جنتی و الدخلی فی عبادی

چیزی نگذشت، ای کاش کسی بود جلویِ چشم زینب رو بگیره، یه وقت نگاه کنه...*

سری به نیزه بلند است در برابرِ زینب
خدا کند که نباشد سَرِ برادرِ زینب

*صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ یَا مَظلوم یَا أَبَاعَبْدِ اللَّه .. به نیابت ازهمه ی شهدامون با همۀ وجودت ناله بزن، بگو: یاحسین!...

این دو سه قطره ی اشکی که فدایت کردم...

سببی شد که ”شب جمعه” صدایت کردم....

”مادرت” آمده با چادر خاکی به حرم....

که چنین من هوس ”کرب و بلایت” کردم....


#السلام_علیک_یااباعبدلله

بارون نبارید آسمون
بادی بهت نزد

خورشید مراعاتت نکرد
سوخته تنت چقدر

با احترام خاکت نکرد
آخر بنی‌اسد

از بس که مونده بود تو سینه آه تو
عَمداً عبورمون دادن از قتلگاه تو

خدا می‌دونه که چقدر گوشواره گم شده
رباب داره دق می‌کنه گهواره گم‌ شده
رقیه پیدا شده و دوباره گم شده

#شب_جمعه
#نریمانی


مظلوم بودی و، از آب فرات محروم بودی و
تنها بودی و، فکر خیمه زنها بودی و
تشنه بودی و، زیر هجمه ی دشنه بودی و

یکی ته گودال لباستو پرت کرد
شلوغی خیمه حواستو پرت کرد

عذاب کردنت؛منع آب کردنت
شبیه گندم رِی آسیاب کردنت

به خون گلوت خضاب کردنت
شبیه گندم رِی آسیاب کردنت

نمیبرم از یاد نگاه آخر رو
حق بده نشناسم پیکر بی سر رو

*أاَنتَ اَخی.. بعضیا میگن نشناخت...
از گودال بیرون اومد،اما دید از وسط گودال یه صدایی بلند شد،اُخَیَّ اِلَیَّ.‌..*

تمومه حسین روبرومه حسین
خودت بگو که پیکرت، کدومه حسین

اومد تو گودال این نیزه شکسته ها رو کنار زد...گفت :داداش...

تمومه حسین روبرومه حسین
خودت بگو که پیکرت، کدومه حسین

هنوز دیدنت آرزومه حسین
خودت بگو که پیکرت کدومه حسین..کدومه حسین

با یارب یارب کشتی مادرو
با مادر مادر کشتی خواهرو
با بی رحمی زد تیر آخرو
حسین جانم!

آه..ای..مادر!
من بمیرم،میکشی آه،با فرود هر نیزه
من بمیرم دیگه جا نیست شده نیزه در نیزه
نیزه رو نیزه،چشای هرزه

#عاشورا_شور
#قتلگاه_شور

یکی دستور میداد
غارتش کنید
خواهرش داد میزد
راحتش کنید

دافع البلایا
سنان سیلی میزنه به کعبه الرزایا
دافع البلایا
غریب گیر آوردنش ، چه کار کنم خدایا

خون تو شد مباح
زخمی      بی پناه



دسته جمعی باهم
میزدن شدید
یه نفر میگفتش
جایزم بدید

حرف‌ بد شنیدم
گشتم ولی دور و برم یه محرمم ندیدم
حرف بد شنیدم
به سختی نیزه از تنه برادرم کشیدم


کشته بی گناه 
زخمی  بی پناه

#هیئت_خرابه_شام

كان الحسين مرملاً بالدماء
مسلوب العمامة والرداء
سلبوه كل شيء

اجتمعوا تارة على ضرب.
ولكن هنا المصيبة اعظم واكبر.
ثم اجتمعوا على سلبه.
فلم يبقى له حتى قميص.
اهدته اياه امه فاطمة
يا الله!
يقول الملعون جئت لاسلب الحسين فلم ار شيئا الا خاتم في خنصره.
الا بالمنادلة ايوا حسين.

#امام_حسین_شهادت
#عاشورا #گودال


تجسم کن که در گودال اربابی زمین خورده
ز پا افتاده و لشکر لباسش را ز تن برده

تجسم کن هزار و نهصد و پنجاه زخمش را
لبان تشنه و خشک و دوباره..آه…زخمش را

تجسم کن به خاک است و نشان از این و آن دارد
و یک نیزه به پهلو و یکی در سینه و یک در دهان دارد

تجسم کن که با پا زیر و رو کردند آقا را
تجسم کن حسینِ بی کس و تنهای تنها را

تجسم کن هجوم اسب ها را بر سر و سینه
هزاران سنگ بر پیشانی و دندان آئینه

تجسم کن سر ذبح سرش جنجال بر پا شد
برای کشتنش بین سنان و شمر دعوا شد

تجسم کن که شمر آمد بِبُرد حنجر او را
تجسم کن…تجسم کن…تجسم..خواهر اورا

تجسم کن ذبیحی را که طفلش سخت ترسیده
تجسم کن تنی را که به زیر نعل پاشیده

الهی من بمیرم…مادرش بوده ست در گودال
الهی من بمیرم..دید جسمش می شود پامال


#آرمان_صائمی

@raziolhossein

نزدیک سه ساعت
افتادی تو گودال
اینقدر نیزه خوردی
که رفتی تو از حال

نیزه رو فرو کرد تو دهنش
یه عده حرومی با پا زدنش😭

بدنو برگردوند و نشست
سینه عزیز زهرا شکست😭

(دلت تو قتلگاه، به حال شمر سوخت
مگه می‌شه، به حال ما نسوزه)۲

خدا کنه تنِ کسی مثه تو
رو خاک داغ کربلا نسوزه

تو دست ساربانو هم گرفتی
که دست خالی نره از کنارت

لعنت به دنیایی که توش تو باید
به شمر و حرمله بیفته کارت

لعنت به دنیا، لعنت به هرچی تشنگی
لعنت به هرچی، ساعت که یا حسین نگی

لعنت به دنیا، لعنت به هرچی فاصله
دور از تو بودن، خیلی برا من مشکله

ای حسین حسین...

(قربون تو برم که ریزه‌خوارات
بدون تاج و تخت، همه امیرن)۲

جای کفن برا قبر و قیامت
تو فکر خریدنِ حصیرن

دنیا بمونه واسه اهل دنیا
ما همه مشتاق امام حسینیم

شکر خدا با گوشه چشم مادر
سینه‌زنِ داغ امام حسینیم

رحمت به گریه، رحمت به هرچی چشم‌تر
رحمت به روضه، تو روضه‌ها مارم بخر

رحمت به بیرق، رحمت به اون شال عزا
جونم فدای، زوار خاک کربلا

تو رفتی زیر دست و پا که مارو
زمونه رو دست خودش بگیره

بالانشین می‌شه جلوی مردم
کسی که پای عشق تو بمیره

داغ تو روی دل هرکسی موند
خوشی زندگی، بهش حروم شد

قربون تو برم که گریه کردن
میون روضه‌ی تو، آبروم شد

دل‌گیره دنیا، بعد از تو واسه نوکرات
ماهارو کُشته، حال و هوای کربلات

دل‌گیره گودال، مثل غروب کربلا
می‌گم حسین جان، تو روضه رو به کربلا

غروب شد، خورشید نشست
شمر ولی، از تنت پا نشد

اذان شد، نمازش را بست
راه حلقت ولی وا نشد

یک زن تنهام چطور،شمرو ازت جدا کنم؟
پاشو اذون مغربه، من به کی اقتدا کنم؟

اونی که از گودال، سرتو حالا برد
روی سر زینب، صداشو بالا برد